Półtorak
Półtorak – srebrna moneta zdawkowa emitowana w Rzeczypospolitej Obojga Narodów za czasów Zygmunta III Wazy na wzór niemieckich Apfelgroschen. Moneta o nominale półtora grosza została wprowadzona w odpowiedzi na niedobory drobnej monety pośredniej pomiędzy groszem, a trojakiem.
Półtoraki bito od 1614 roku w Krakowie i Bydgoszczy. Na awersie monet z pierwszego roku produkcji widnieje godło państwowe – Orzeł polski, jednak jeszcze w tym samym roku następuje zmiana ikonografii na pięciopolową tarczę herbową zawierającą na zmianę Orła i Pogoń Litewską oraz herb królewski na środku. Jako główny element drugiej strony monety – rewersu – niezmiennie utrzymuje się wyobrażenie jabłka królewskiego.
Awers:
Pięciopolowa tarcza z godłami Królestwa Polskiego – Orłem Białym i Litwy – Pogonią oraz herbem królewskiej rodziny Wazów – Snopkiem. W otoku napis SIGIS 3 D:G REX.P.M.D.L. od Sigismundus Tertius Dei Gratia Rex Poloniae, Magnus Dux Lithuaniae, czyli: Zygmunt Trzeci z Bożej Łaski Król Polski, Wielki Książę Litewski. Na dole w otoku cyfra 3 w tarczy informująca o wartości – trzy półgrosze.
Rewers:
Jabłko Królewskie zwieńczone krzyżem. W jabłku liczba 24 oznaczająca wartość 1/24 talara. Po dwóch stronach krzyża umieszczone dwie ostatnie cyfry roku wybicia monety. W otoku napis: MONE NO REG POLO od Moneta Nova Regni Poloniae, czyli Moneta Nowa Królestwa Polskiego. Napis rozdzielony na dole tarczą z herbem Sas Mikołaja Daniłowicza, podskarbiego koronnego w latach 1616-1625 lub herbem Półkozic Hermolausa Ligęzy, podskarbiego koronnego w latach 1625-1632.
